(Нібыта пра Беларусь. З "Лірнік вясковы" Уладзіслава Сыракомлі).

ЛІРА МАЯ ТЫ СПЕЎНАЯ! З ЧАРАЎНІЧАГА ДРЭВА,

МУСІЦЬ, ТЫ ЗМАЙСТРАВАНА.

ЛЕДЗЬ ВАЗЬМУ ЦЯБЕ Ў РУКІ, УСЕ, ЯК ЁСЦЬ, ТВАЕ ГУКІ,

І ПЕСНЯЙ Я ЎВЕСЬ ЗАБРАНЫ.

Избранное сообщение

ЗАНАТОЎКІ. ТРАВЕНЬ.

ПАДЗЯЛІЦЦА

КАМЕНТАВАЦЬ ТУТ (уваход праз):

суббота, 23 июля 2016 г.

ДРУГАСНАЕ І ГАЛОЎНАЕ.

Гартаем каляндар і бачым: 24 ліпеня дзень памяці роўнаапостальнай Вольгі, вялікай княгіні расійскай, у святым хрышчэнні... (паводле, напрыклад, календара з расійскага сайта Православие.Ru). І яшчэ: 24 ліпеня дзень памяці роўнаапостальнай Вольгі, вялікай княгіні кіеўскай, у святым хрышчэнні... (паводле, напрыклад, "Беларускага Праваслаўнага календара" выдання Свята-Петра-Паўлаускага сабора Мінска, рэкамендаванага Выдавецкім Саветам БПЦ ). Заўважаем розніцу. І далей, бо папярэдняе - толькі дарэчы.

Сапраўды галоўнае ўтрымлівае вось гэтая спасылка. 


І верш:



Удержаны мои глаза,
простите, бабочки и птицы,
но надвигается гроза,
и надо бы поторопиться;
кто позаботится о нас,
с тех пор, как мы осиротели,
бредем, не разлепляя глаз,
без утешения, без цели…
Откуда спутник наш узнал
о тайной вечере, о чаше;
когда об этом толковал,
не сердце ли горело наше;
душа, как птица на груди,
давно ли так была согрета?
– Останься с нами, не ходи
в селенье сумрачное это.
Есть хлеб у нас и есть вино,
для ужина не так уж мало,
нам это Господом дано,
и этого всегда хватало.
– Останься с нами – не видна
дорога, потемнело небо.
…Вдруг отделилась пелена
от глаз, когда частицу хлеба
Он преломил, явив Дары
для них как трапезу простую.
О сердце сумрачной поры,
зачем ты бьёшься вхолостую?



Михаил Иверов, "Клеопа и Лука на пути в Эммаус".